Biografie

Lasoń Aleksander, prof. dr hab.

Aleksander Lasoń (ur. 10 listopada 1951, Siemianowice Śląskie) - kompozytor, dyrygent i pedagog;. W latach 1970-74 studiował w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Katowicach na Wydziale Jazzu, a następnie kontynuował studia na Wydziale Kompozycji, Teorii Muzyki i Dyrygentury w klasie kompozycji Józefa Świdra (dyplom z wyróżnieniem w 1979).

Jest laureatem IV Konkursu Improwizacji Fortepianowej w 1972. W 1976 otrzymał nagrodę w Konkursie Kompozytorskim im. Grzegorza Fitelberga za Symfonię nr 1 na instrumenty dęte, perkusję i dwa fortepiany (1975), w 1978 sh; nagrodę w Konkursie Kompozytorskim przy festiwalu „Młodzi Muzycy Młodemu Miastu” w Stalowej Woli, w 1980 – II nagrodę w Konkursie Młodych Związku Kompozytorów Polskich za Góry na orkiestrę symfoniczną (1979-80) i w tym samym roku – Nagrodę im. Beethovena Miasta Bonn za Symfonię nr 2 „Koncertującą” na fortepian i orkiestrę (1977-79). Na Międzynarodowej Trybunie Kompozytorów UNESCO w Paryżu Aleksander Lasoń uzyskał trzykrotnie wysokie nagrody: w 1980 – I lokatę za Symfonię nr 1, w 1988 – Kwartet smyczkowy nr 2 (1987) i w 1997 – Concerto festivo na skrzypce i orkiestrę (1993-95) zostały wyróżnione. Za osiągnięcia twórcze otrzymał Nagrodę „Śląskiej Polihymnii” (1985), Nagrodę Artystyczną im. Stanisława Wyspiańskiego (1986), Nagrodę „Exclusiv” wydawnictwa Muzycznego Tonos w Darmstadt (1988-91), nagrodę-stypendium Witolda Lutosławskiego (1987 i 1989) oraz nagrody miast Mikołów (1999), Bytom (2000) i Tarnowskie Góry (2001). W roku 2002 otrzymał Nagrodę Związku Kompozytorów Polskich za wybitne osiągnięcia kompozytorskie oraz działalność wykonawczą w dziedzinie nowej muzyki.

Początkowo Aleksander Lasoń działał jako pianista-improwizator, następnie poświęcił się komponowaniu oraz dyrygowaniu. W 1996, z jego inicjatywy, w Akademii Muzycznej w Katowicach powstała Orkiestra Muzyki Nowej, której celem jest popularyzacja muzyki najnowszej i klasyki XX w. W skład zespołu wchodzą absolwenci, wykładowcy i utalentowani studenci.

Obok pracy twórczej Aleksander Lasoń prowadzi od 1975 działalność pedagogiczną. Jest profesorem Akademii Muzycznej w Katowicach i Filii Uniwersytetu Śląskiego w Cieszynie. W styczniu 2000 otrzymał tytuł naukowy profesora sztuk muzycznych. W latach 1986-89 był wiceprezesem Polskiego Towarzystwa Muzyki Współczesnej (polskiej sekcji ISCM), a w latach 1990-93 – prezesem Oddziału Związku Kompozytorów Polskich w Katowicach.

WAŻNIEJSZE KOMPOZYCJE:

▪                 

▪                Sonata na skrzypce i fortepian (1970-71)

▪                Pieśni na sopran i fortepian (1973)

▪                Impresje na fortepian i orkiestrę (1974)

▪                Muzyka kameralna nr 1 „Stalowowolska” [wersja I] na fortepian i kwartet smyczkowy (1974-78)

▪                Symfonia nr 1 na instrumenty dęte, perkusję i dwa fortepiany (1975)

▪                Sonata na skrzypce solo nr 1 (1975)

▪                Muzyka u Szekspira na baryton i taśmę magnetofonową (1975)

▪                Muzyka kameralna nr 2 na fortepian, 2 rogi, trąbkę, 2 puzony i tubę (1976)

▪                Koncert na fortepian i 3 taśmy magnetofonowe (1976)

▪                Muzyka w czterech częściach na kontrabas i fortepian (1977)

▪                Symfonia nr 2 „Koncertująca” na fortepian i orkiestrę (1977-79)

▪                Muzyka kameralna nr 3 na instrumenty dęte, perkusję i fortepian (1978)

▪                Góry na orkiestrę symfoniczną (1979-80)

▪                Kwartet smyczkowy nr 1 (1979-80)

▪                Kwintet dęty „Wiosenny” (1980-81)

▪                Muzyka kameralna nr 5 „Cztery pory roku” na klarnet, puzon, fortepian i smyczki (1981)

▪                Trzy pieśni do słów Kazimiery Iłłakowiczówny na alt, obój, skrzypce, wiolonczelę i fortepian (1983)

▪                Sonata na skrzypce solo nr 2 (1983-84)

▪                Concerto „Pablo Casals in memoriam” na wiolonczelę i orkiestrę (1985)

▪                Concertino w dwóch częściach na skrzypce i fortepian (1986)

▪                Kwartet smyczkowy nr 2 (1987)

▪                Katedra na orkiestrę symfoniczną (1987-89)

▪                Kwartet smyczkowy nr 3 (1992-93)

▪                Hymn i aria na orkiestrę smyczkową (1993)

▪                Concerto festivo na skrzypce i orkiestrę (1993-95)

▪                Relief dla Andrzeja na kwartet smyczkowy (1995)

▪                Symfonia nr 3 „1999” na chór i orkiestrę (1996-97)

▪                Credo na orkiestrę symfoniczną (1997)

▪                „2 plus 2” dla Witolda na skrzypce, wiolonczelę i 2 fortepiany (1997)

▪                „20 dla 4” na kwartet smyczkowy (1998)

▪                Musica Sacra – Sanctus na cztery głosy męskie, organy i orkiestrę smyczkową (1998)

▪                Fanfary „50” na zespół kameralny (1999-2000)

▪                Muzyka kameralna nr 6 „Saxophonium” na kwartet saksofonowy i perkusję (2000)

▪                Kwartet smyczkowy nr 4 „Tarnogórski” (2000)

▪                A Little Book na klarnet i smyczki (2001)

▪                Canto – „Dharma” [wersja I] na wiolonczelę i smyczki (2001)

▪                Canto – „Dharma” [wersja II] na wiolonczelę i fortepian (2002)

▪                Suibusium felix na dwoje skrzypiec i orkiestrę smyczkową (2002)

▪                „La Danza aTre” na klarnet, skrzypce i fortepian (2003)

▪                Kwartet smyczkowy nr 5 (2004)

▪                „Sinfonia concertante” na gitarę i orkiestrę kameralną (2004)

▪                Kwartet smyczkowy nr 6 (2005)

▪                Benedictus na chór mieszany a’cappella (2005)

 


Biuletyn Informacji Publicznej